Andrzej Józef Perlak

Nauczyciel i samorządowiec
22.03.1954 Nowa Sól

Biografia

Andrzej Józef Perlak urodził się w Nowej Soli. W 1977 roku ukończył studia na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego i został współpracownikiem Studenckiego Komitetu Solidarności we Wrocławiu. Przez rok pracował w BibliOTEce Ossolineum, a następnie do 1984 roku był nauczycielem w Nowym Miasteczku i Nowej Soli. Współpracował z drugim obiegiem prasy, pismem Biuletyn Dolnośląski. W 1980 wstąpił do Solidarności, był członkiem MKZ w Zielonej Górze i prezydium zarządu regionu. Po wprowadzeniu stanu wojennego internowany od grudnia 1981 do listopada 1982. Od 1984 był objęty zakazem wykonywania zawodu nauczyciela i przeszedł na rentę inwalidzką. W trakcie internowania zapadł na chorobę nowotworową; brak odpowiedniej kuracji doprowadził do amputacji prawej nogi w 1986 roku.

W 1989 stanął na czele lokalnego Komitetu Obywatelskiego. W 1990 powrócił do zawodu nauczyciela w Bytomiu Odrzańskim, był także radnym tej miejscowości i członkiem prezydium zarządu regionu NSZZ „Solidarność”. Od 1998 do 2002 pełnił funkcję radnego sejmiku lubuskiego I kadencji. Należał do założycieli Porozumienia Centrum; w 2001 wstąpił do Prawa i Sprawiedliwości.

Odznaczenia i wyróżnienia: W 2009 prezydent Lech Kaczyński odznaczył go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2001 otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi, a w 2016 Krzyż Wolności i Solidarności. W 2011 został laureatem nagrody honorowej „Świadek Historii” przyznanej przez Instytut Pamięci Narodowej.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2009).
Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (2001).
Odznaczony Krzyżem Wolności i Solidarności (2016).
Laureat nagrody honorowej „Świadek Historii” IPN (2011).

Ciekawostki

W trakcie internowania zapadł na chorobę nowotworową i utracił prawą nogę w 1986 roku.
W 1989 objął prowadzenie lokalnego Komitetu Obywatelskiego; w 1990 powrócił do nauczania i samorządu.
Jest laureatem nagrody honorowej „Świadek Historii” IPN (2011).

Udostępnij