Jan Bebel
Biografia
Jan Bebel urodził się 13 marca 1953 w Nowa Sól. Pochodził z Głogowa, gdzie prowadził galerię autorską, pracował w Zamku Książąt Głogowskich i prowadził klub fotograficzny. Przez ponad dwie dekady mieszkał na Mazowszu.
Największe uznanie przyniosła mu fotografia o tematyce muzycznej. Pierwsze zdjęcia jazzowe zrobił na koncercie Milesa Davisa w 1983 r. W latach 80. specjalizował się w fotografii czarno-białej. Fotografował na najważniejszych polskich imprezach jazzowych, m.in. Jazz Jamboree i Warsaw Summer Jazz Days.
Jego fotografie portretowe cechuje ekspresja wynikająca z zanurzenia się w muzyce. Obrazy operują kontrastem czerni i bieli i często oddają gesty i emocje portretowanych, podkreślając ich charakter. Pracował w ciemni, by wydobyć światło i starał się nie przeszkadzać muzykom podczas gry.
Poza gwiazdami światowej sceny jazzowej, takimi jak Miles Davis, Didier Lockwood, Anthony Braxton i Al Jarreau, portretował także postaci świata kultury, m.in. Magdalenę Abakanowicz i Marka Nowakowskiego. Jego prace prezentowano w Japonii, Jugosławii, Holandii, Wielkiej Brytanii, Izraelu, Szwecji i Francji. Współpracował z magazynami o tematyce muzycznej, m.in. Jazz Forum, i wyłącznie używał aparatów marki Olympus. Mieszkał w Milanówku.
Należała do niego także druga pasja: kolekcjonowanie płyt analogowych z muzyką jazzową, muzyką klasyczną, muzyką dawną i operową.
Otrzymał honorowe obywatelstwo Głogowa w 2015 roku. Zmarł w Milanówku i został pochowany tam.
W jego dorobku znajduje się 33 nagrody i wyróżnienia w konkursach w Polsce i za granicą; był także autorem wielu wystaw indywidualnych, m.in. w 2007, 2010 i 2014.